De barak van Bartel

Heerlijk weer vandaag!  Er moest gewassen, geruimd en gerommeld worden, maar het zonnetje deed zo goed zijn best dat we de boel de boel lieten en richting Vrijbroekpark trokken.  Op zoek naar de barak van Bartel!

 

De boswachters toonden ons hun collectie slakken, en ook de weg. Met je rug naar het bezoekerscentrum stap je het verharde pad rechtdoor, richting speeltuin.  Je blijft stappen, laat de rozentuin rechts liggen, stapt tussen de cricketvelden door (opgepast voor rondvliegende ballen) en aan de kruising van het pad volg je de pijl naar links richting verkeersplein.  Een beetje verder zie je een houten hut: gevonden!

 

Een tof plekje, ideaal om uilen te spotten blijkbaar ook (wij hadden het te druk met klimmen).  En aangezien de zon maar bleef schijnen speelden we alsof het een doordeweekse dag in juli was.

 

Wist je dat het vanaf morgen “Week van de provinciedomeinen” is?  Overal zijn toffe activiteiten gepland, sommige betalend, andere gratis.  Opgepast, voor de meeste activiteiten moet je vooraf inschrijven.  Van kajakken in Mol over het hoogteparcours in De Schorre tot het hindernissenpark in Mechelen en nog veel meer! 

 

 

Advertenties

Zeiknat

Zeiknat ben ik, gewoon van in en uit de auto te stappen.  Ik word er niet vrolijk van. De kinderen hier houden wel van nattigheid.  In een zwembad, een plas of een museum. Zo gingen we al twee keer op pad naar Hidrodoe in Herentals, een doe-centrum met als enige thema… water.

Hidrodoe

 

Zoals dat hoort tegenwoordig is Hidrodoe educatief verantwoord.  Water in al zijn verschijningsvormen wordt netjes uitgelegd aan de hand van proefjes , doe-dingetjes en filmpjes (er is zelfs een cinema).  T is wel tof gedaan, ik ga ervan uit dat elke Herentalse school er wel eens op uitstap gaat.

Met Techopolis zowat in onze achtertuin zijn wij wel verwend qua “doe-centrum”.  Hidrodoe is veel kleiner, mààr ook de helft goedkoper.  Qua prijs-kwaliteit zit het wel goed dus.  Dankzij de Krokuskriebels van de Gezinsbond betaalden we vorig jaar zelfs amper iets (in 2018 is het terug zover dus als je ook op z’n Hollands wil gaan wacht je best nog even).

Met deze sweet memories in het achterhoofd trek ik mijn botten nog eens terug aan om wat jengelende jeugd van de muziekschool te halen.  Hopelijk verzuip ik niet onderweg.