De barak van Bartel

Heerlijk weer vandaag!  Er moest gewassen, geruimd en gerommeld worden, maar het zonnetje deed zo goed zijn best dat we de boel de boel lieten en richting Vrijbroekpark trokken.  Op zoek naar de barak van Bartel!

 

De boswachters toonden ons hun collectie slakken, en ook de weg. Met je rug naar het bezoekerscentrum stap je het verharde pad rechtdoor, richting speeltuin.  Je blijft stappen, laat de rozentuin rechts liggen, stapt tussen de cricketvelden door (opgepast voor rondvliegende ballen) en aan de kruising van het pad volg je de pijl naar links richting verkeersplein.  Een beetje verder zie je een houten hut: gevonden!

 

Een tof plekje, ideaal om uilen te spotten blijkbaar ook (wij hadden het te druk met klimmen).  En aangezien de zon maar bleef schijnen speelden we alsof het een doordeweekse dag in juli was.

 

Wist je dat het vanaf morgen “Week van de provinciedomeinen” is?  Overal zijn toffe activiteiten gepland, sommige betalend, andere gratis.  Opgepast, voor de meeste activiteiten moet je vooraf inschrijven.  Van kajakken in Mol over het hoogteparcours in De Schorre tot het hindernissenpark in Mechelen en nog veel meer! 

 

 

Advertenties

Sjakie en de chocoladefabriek

Bespreek een personage of een stukje van een boek naar keuze, dat was Mona’s schoolopdracht.  Ze droomt van het geweldige snoep waar Roald Dahl over vertelt in Sjakie en de chocoladefabriek. Dus gingen we aan de slag… 

 

paragraph

 

 

“Heerlijk spul, aflikbaar behangselpapier,” riep meneer Wonka voorthollend, “er staan plaatjes van vruchten op: bananen, appels, sinaasappels, druiven (…)” “Het behang is bedrukt met plaatjes van al die vruchten, en als je het plaatje van een banaan likt dan proef je banaan.”

 

paragraph

 

Vlug begon Sjakie te lezen wat er op de kaartjes naast de knopjes stond

KAAKKLEVERS VOOR PRAATGRAGE OUDERS

GECONFIJTE POTLODEN OM OP TE ZUIGEN

(…)

Je ziet hoe we potloden – voor de hele klas trouwens – omtoverden in een soort van lolly’s. Bij de kaakklevers voor praatgrage ouders dachten we aan dikke brokken caramel.  Dat probeerden we één, twéé, drie keer…  maar na de derde rookpluim in huis besloten we bij het wegschrapen van de restjes om op te geven 😉

paragraph

 

“Daar!” riep meneer Wonka, terwijl hij op en neer huppelde en met de gouden knop van zijn wandelstok naar de grote bruine rivier wees. “Allemaal chocola!  Iedere druppel van de rivier is hete gesmolten chocola van de fijnste kwaliteit. De allerfijnste kwaliteit.” (…) “En hoe vinden jullie mijn bomen?” riep hij wijzend met zijn stok. “En mijn beeldige struiken? Zijn ze niet mooi? Ik zei al dat ik lelijke dingen haat! En natuurlijk zijn ze allemaal eetbaar!” (…) “Vinden jullie mijn gras en mijn boterbloemen niet beeldschoon? Dat gras waar jullie nu op staan, lieve kleinen, is gemaakt van een nieuw soort zachte suiker (…)”

IMG_7507

 

Wie me op weg kan zetten voor goeie karamellen mag het laten weten 😉

Receptje nodig iemand …?

 

 

 

 

 

de Avonturenberg in Beringen

IMG_7324

 

Wij gingen al eens een kijkje (op kindermaat) nemen op de mijnsite in Beringen, maar toen was van de Avonturenberg (vlak om de hoek!) nog geen sprake.  Ik had erover gelezen, maar t was wachten op droog weer en een vrije namiddag.

Je kan de berg met de trap naar boven, maar klimmen-glijden-kruipen-klauteren gaat dus ook.  De vele houten palen die je ziet zijn een knipoog naar de mijnen.  Het vele dennenhout dat toen gebruikt werd om de gangen te stutten lag hier ooit in massale bergen klaar.  Hier en daar zijn houten bankjes om uit te puffen (snoet in de zon) en boven kan je in de kolenkrater genieten van het uitzicht.

Je ziet op de foto’s dat delen van de berg afgeschermd waren met linten: er werd gras ingezaaid dus later zal je ook langs daar naar boven kunnen.  Tussen de palen en het gras zag ik klimtouwen, een schommel…  het wordt dus nog plezanter.  Een dame vertelde me dat ze ook een mountainbikeparcours gaan aanleggen op de berg.

 

Ik heb 4 keer een pijntje moeten wegwrijven en 3 keer roekeloos gedrag inperken (het eerste was verdeeld, het laatste bij hetzelfde kind).  We gingen uiteindelijk vuil, met 1 kapotte broek en 1 kapotte kousenbroek huiswaarts.  In de zomer met blote billekes denk ik wel dat de kans op schaaf- en misschien zelfs brandwonden groot is.  Droog lenteweer als vandaag is ideaal.  Een tip voor wie woensdagnamiddag thuis is: het weermannetje beloofde een mooie droge week…

De Avonturenberg: Koolmijnlaan 201, Beringen.  Gratis en open van zonsopgang tot zonsondergang.

 

 

Sneeuw…?

net echt...

net echt…

 

T zit er niet in. Deze week leek het héél eventjes dat er sneeuwpret in de lucht zat, maar nee hoor, noppes. Niet dat ik persoonlijk zo’n fan ben (in tegenstelling tot De Man), maar een beetje sneeuwman maken en ballen gooien gun ik de kinderen wel.  In het verleden maakten we al eens onze eigen sneeuw.  Bijna even leuk, zeker zo smerig.

Geïnspireerd door Disneys Frozen (hier ook nog steeds een hit) hielden we een feestje in stijl.  Met nepsneeuw dus. Het recept is gemakkelijk:

  • scheerschuim
  • maïzena

En kneden maar!   Je krijgt dan dit:

 

De poeder’sneeuw’ kan je opvegen of wegstofzuigen.  Maar het stadium ervoor, of wanneer je teveel scheerschuim gebruikt in verhouding tot de maizena, geeft een papperige massa. Wij deden dat al eens binnen, maar ik geef toe dat ik niet bang ben van wat viezigheid.  Mijn vrienden noemen het liefkozend “tolerant” maar je zou me ook gewoon vuil kunnen noemen.  Toen we sneeuw maakten met 10 vriendinnetjes was het een wondermooie 1 maart, dus verkasten we toch maar naar buiten met de hele troep.  Een sneeuwballen-gevechtje later was ik daar best blij om…

Voor wie interesse heeft in de rest van het Frozen-feestje:

we maakten een Olaf-pinata, smosten met”sneeuwverf” (ook met scheerschuim -ik kocht toen de hele Aldi leeg- lijm en een beetje glitter), knutselden met piepschuim balletjes en gaven alle gasten een bevroren ijsbal mee naar huis (met een kadootje ingevroren).  Dat laatste was een hit in de auto van de papa’s 😉